Zemin İyileştirmesinde Öğütülmüş Gazbeton Kullanımı

Abstract

Potansiyel inşaat yıkıntı atığı olarak düşünülen gazbetonun (GB) zemin iyileştirmesinde kullanılabilirliği laboratuvar deneyleri ile araştırılmıştır. Gazbeton öğütülerek kullanılmış ve farklı zemin tiplerine etkisini araştırmak amacı ile yüksek plastisiteli bentonit kili (CH), düşük plastisiteli kil (CL) ve kum zeminler ile karıştırılarak deneyler gerçekleştirilmiştir. Deneyler, yalın CH, CL ve kum numunelerine ek olarak kuru ağırlıkça %5, %10, %15, %20 ve %25 oranında öğütülmüş gazbeton içeren CH-GB, CL-GB ve Kum-GB numuneleri üzerinde geçekleştirilmiş. Laboratuvar deney programı kapsamında elek analizi ve hidrometre deneyleri, Harvard minyatür kompaksiyon, serbest basınç, kesme kutusu, Kaliforniya taşıma oranı ve şişme basıncı deneyleri gerçekleştirilmiştir. Öğütülmüş gazbeton atıklarının, killerin kıvam limitlerine ve mukavemet özelliklerine etkisi incelenmiştir. Ayrıca yüksek plastisiteli bentonit kili ile hazırlanan numunelere şişme basıncı deneyleri de uygulanarak, öğütülmüş gazbeton atıklarının bentonitin şişme parametrelerine etkisi araştırılmıştır. Farklı rölatif sıkılıklarda (%40 ve %70) hazırlanan kum-GB karışımları üzerinde kesme kutusu deneyleri gerçekleştirilerek, öğütülmüş gazbeton katkısının kumun mukavemetine etkisi incelenmiştir.In this thesis, an experimental research study, within the scope of investigating the potential use of autoclaved aerated concrete (AAC) waste in soil stabilization, is represented. The Laboratory tests were executed in the Istanbul Technical University of Ord. Prof. Dr. Hamdi Peynircioğlu Soil Mechanics Laboratory. Three types of soil; high placticity bentonite clay (CH), low placticity clay (CL) and sand (SP), were used with waste AAC additive with the purpose of investigating how the additive affects the engineering properties of various soils. In addition to the plain soils, rates of 5%, 10%, 15%, 20%, and 25% of AAC-soil mixture containing AAC waste by weight of dry soil, were prepared. The experimental program included tests such as particle size distribution, Proctor compaction, modified miniature Harvard compaction, particle density, unconfined compression, California bearing ratio (CBR), swelling and direct shear tests.